KierkegardHeader

 


    
Ἐτικέττες:  Ἡ ἀσθένεια πρὸς θάνατον, ἀπελπισία,  ἐλευθερία,  πολίτης δύο κόσμων,  χρονικὸ καὶ αἰώνιο,  ὕπαρξις,  δίλημμα,  ἄπειρο, πεπερασμένο, ἀγωνία,

(Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Νικ. Α. Νησιώτη, Ὑπαρξισμὸς καὶ Χριστιανικὴ Πίστις (σσ. 64ἑἑξ.) )

Τὸ ἀναπόφευκτο καθῆκον τοῦ ἀνθρώπου εἶναι:
νὰ αὐτοδημιουργήσῃ τὴν ὕπαρξίν του.

      “Ἡ ἀσθένεια πρὸς θάνατον” εἶναι τὸ κοινὸν χαρακτηριστικὸν ὅλων τῶν θνητῶν. Τὸ μικρόβιον τῆς ἀπελπισίας πλήσσει πάντας ἄνευ διακρίσεως. Ὑπάρχει ὅμως ἀπελπισία ἀσυνείδητος καὶ συνειδητή, καταστρεπτικὴ καὶ εὐεργετική, ναρκωτικὴ καὶ διεγερτική, πρὸς ἀπώλειαν καὶ πρὸς σωτηρίαν. Ἡ ὑγεία ἐν τῇ πνευματικῇ ὑποστάσει τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἀνύπαρκτος.
   ...Δὲν ὑπάρχει κατὰ ταῦτα σωτηρία ἀπὸ τῆς ἀπελπισίας· καὶ τοῦτο συμβαίνει, διότι ὁ ἄνθρωπος εἶναι αὐτὸς καθ' ἑαυτὸν πολίτης δύο κόσμων· διότι ἡ ὕπαρξις αὐτοῦ εἶναι σύνθετος ἐκ χρονικοῦ καὶ αἰωνίου (VIII, 28). Τοῦτο σημαίνει σχέσιν· ἀλλ' ἡ σχέσις αὕτη συνιστᾷ τὴν οὐσίαν τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι αὐτὴ αὕτη ἡ ἐλευθερία, διότι προβάλλει πρὸ τοῦ ἀνθρώπου τὸ δίλημμα τῆς ἐν ἀπολύτῳ ἐλευθερίᾳ ἐκλογῆς μεταξὺ τῶν δύο·   
ἀλλ' ἐνῷ ἐκλέγει τις τὴν πρώτην, ἡ δευτέρα ρίπτει εἰς ἀπελπισίαν καὶ τἀνάπαλιν.

Ἡ λέξη, κλειδί, ἀνιχνευτής, ἑρμηνευτής τοῦ διλήμματος, τοῦ θέματος-προβλήματος “Ἐλευθερία” εἶναι: Θάνατος.

      Ἡ ἀπελπισία εἶναι κατάστασις συμφυὴς μετὰ τῆς ὑπάρξεως – θὰ ἴδωμεν κατωτέρω διατὶ – ἀλλ' ἐκδηλοῦται ὡς ἀσθένεια πρὸς θάνατον κατ' ἐξοχὴν ἐν τῇ ὑπερτονίσει τῆς μιᾶς ἐκ τῶν δύο τούτων τάσεων τῆς ἐλευθερίας [τοῦ αἰωνίου καὶ τοῦ χρονικοῦ]. Οὕτω δυνάμεθα νὰ ἀντιληφθῶμεν τὰς φράσεις του [τοῦ Κίερκεγκωρ]. “Ἡ ἔλλειψις εἰς ἄπειρον εἶναι ἀπηλπισμένη ὁροθέτησις, περιορισμός... Ἡ ἀπελπισία τοῦ πεπερασμένου ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν τοῦ ἀπείρου” (VIII, 30). Ἀλλὰ καὶ ἐξ ἄλλου “ἡ ἀπελπισία τῆς δυνατότητος (ἄπειρον) ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν τῆς ἀναγκαιότητος (πεπερασμένον)” (VIII, 32).

     Ἡ ἀγωνία δὲν πρέπει νὰ ἐννοηθῇ ὡς ἀποτέλεσμα τῆς σκέψεως. (σελ. 66.)

 

 

 

................................................................................................................

       Ἡ σκέψη τῆς Ὑποστάσεως, τῆς Ὑπάρξεως ἀλλιῶς, εἶναι μία ἀντίδραση τῆς ἐρευνητικῆς σκέψης τοῦ ἀνθρώπου ἐναντίον τῶν ὑπερβολῶν τῆς φιλοσοφίας τῶν ἰδεῶν καὶ τῶν πραγμάτων. Ἡ φιλοσοφία τῆς Ὑποστάσεως δὲν εἶναι κάτι τὸ ἐντελῶς καινούριο, ἀνάγεται στὶς σκέψεις ποὺ ἐκδηλώθηκαν στὴν ἀρχαιότητα π.χ. στὸν Σωκράτη, ὅπως θὰ δοῦμε σὲ ἄλλο μέρος.
      Παράδειγμα ἡ Ἐλευθερία: εἶναι ἕνας παραλογισμὸς τοῦ “Συστήματος” τοῦ Ἑγέλου. Τὸ Σύστημα δὲν ἀποδέχεται τὴν Ἐλευθερία. Χωρὶς τὴν Ἐλευθερία, ὅμως, δὲν ὑπάρχει Ἐκλογή, εὐθύνη, ἐνοχή, δὲν ὑπάρχει Χριστιανισμός, γενικὰ δὲν ὑπάρχει Ἄνθρωπος.

 

................................................................................................................................

Critical Expropriated Philosophical Memes for Intellectually Flâneur Teens

"Anxiety is the dizziness of freedom"

"το άγχος είναι η ζάλη της ελευθερίας"

 

 

 

.................................................................................................................

Ἐλευθερία: La route de la Liberte, Sartr-Kierkegaard

Οἱ δρόμοι πρὸς τὴν Ἐλευθερία

       Στὴν τριλογία του "La ruete de la Liberte" ὁ Sartr παρουσίαζε τὴν "ναυτία", ὡς σύνδρομο τοῦ ἀδιεξόδου τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου.

 

 

.


Συνδεθείτε

Άλμπουμ - Κατηγορίες