KierkegardHeader

 

Samtidighed

Gleizeitigkeit = Ἡ ταυτόχρονη βίωση τοῦ παρόντος μὲ τὸν Χριστό (στὴν κυριολεξία: ταυτοχρονισμὸς μὲ τὸν Χριστό). Συγχρονισμός.

Σύγχρονος, ταυτόχρονος, «συγκαιρινός». Ἀντίθετο: μεταγενέστερος, ὁ κατοπινός, (ὁ ὕστερος ;), ὁ «ἐπίγονος», der spätere
Συγχρονισμός = τὸ νὰ ὑφίσταται, νὰ γίνεται ἤ νὰ κινεῖται κάτι συγχρόνως μὲ ἄλλο.
Ταυτόχρονος = ποὺ συμβαίνει στὸ ἴδιος χρονικὸ διάστημα μὲ κάτι ἄλλο.
Ταυτοχρονισμός = τὸ νὰ συμβαίνει κάτι συγχρόνως μὲ κάτι ἄλλο. 

Gleichzeitkeit  (Συγχρονισμός, Ταυτοχρονισμός, Συγχρονικότητα; ) „Die unmittelbare Gleichzeitigkeit kann nur die Veranlassung sein.“  Veranlassung = Ἀφορμή, αἰτία, προτροπή, «εὐκαιρία»(!). 

 

 


Ὑπὸ κατασκευήν

 

 

 

Ὁ μόνος λόγος ποὺ κάνει κάποιον ἄμεσα σύγχρονο τοῦ Χριστοῦ ἀξιοζήλευτο. Ποὺ κάνει

τὴν ἄμεση συγχρονικότητα ἀξιοζήλευτη:

 

 

       "Από μια μονάχα σκοπιά θα έτεινα να ονομάσω τον συγκαιρινό (με την άμεση έννοια) πιο ευτυχή από τον επίγονο. Γιατί, αν υποθέσουμε ότι διάβηκαν αιώνες ανάμεσα στο γεγονός και στην ύπαρξη αυτού του ανθρώπου, θα πρέπει, στο μεταξύ, να ειπώθηκαν τόσα πολλά, τόσες φτηνοκουβέντες πάνω στο θέμα, ώστε οι ψευδοφήμες που είχε να αντιμετωπίσει ο συγκαιρινός θα ήταν λιγότερο αρνητικές για τη δυνατότητα της αληθινής κατανόησης· κι αυτό ισχύει καθόσον, πιθανότητα, η αιώνια φήμη, όπως ορισμένων εκκλησιών μας, θα μόλυνε την πίστη με κουτσομπολιά, πράγμα αδύνατο στην πρώτη γενεά, κατά την οποία η πίστη θα πρέπει να εκδηλώθηκε με όλη την πρωτογενή της δύναμη, με την ικανότητά της να ξεχωρίσει από όλα τα υπόλοιπα." (Σ. Κίερκεγκωρ, Φιλοσοφικά ψιχία, σελ. 133εξής, μετάφρ. Κ. Παπαγιώργης, εκδόσεις Καστανιώτη, 1998.)

       «Nur in einer einzigen Hinsicht könnte ich versucht sein den (in unmittelbarem Sinne) Gleichzeitigen glücklicher zu preisen als den Späteren. Nehmen wir nämlich an, Jahrhunderte seien verlaufen zwischen jener Begebenheit und dem Leben des Späteren,  so wird ja wohl unter den Menschen viel Geredes über diese Sache aufgekommen sein, so viel törichten Geredes, daß die unwahren und verwirrten Gerüchte, welche der (in unmittelbarem Sinne) Gleichzeitige über sich ergehen lassen mußte, die Möglichkeit des rechten Verhältnisses schlechterdings nicht so schwierig machten, und das um so mehr als nach menschlicher Wahrscheinlichkeit der hundertjährige Widerhall, gleich dem Widerhall in unsern Kirchen, es nicht bloß um den Glauben schallen und hallen läßt, sondern den Glauben zum bloßen Schalle und Halle macht, etwas das doch nicht geschehen konnte in der ersten Generation, wo der Glaube sich in seiner ganzen Ursprünglichkeit gezeigt haben muß, vermöge seines Widerspiels leicht zu unterscheiden von allem andern.» (S. Kierkegaard, Philosophische Brocken, Suhrkamp Taschenbuch. 147, Übers. von E. Hirsch, 1975, s. 71)

  ...................................................................................................   

Μαζὺ μὲ τὴν "Vergegenwärtigung" τοῦ Ἰησοῦ καὶ τὴν Gleichzeitigkeit μὲ Αὐτόν, ὁ Κίερκεγκωρ κάνει ἕνα καινούργιο βῆμα στὴν ἑρμηνευτική, ἀποκλείοντας τὴν ἱστορικοποίηση τῆς ἐμφάνισης τοῦ Θεοῦ στὴν γῆ καὶ τὴν ἐκ τῆς ἱστορίας τοῦ Χριστιανισμοῦ ἐξαγωγῆς "ἀποδείξεων" τῆς ὀρθότητας τῆς πίστεώς μας.

Ἡ ἀνάμιξη τῆς ἱστορίας στὴν προσπάθεια κατανόησης - ἑρμηνείας τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ, 

τό ἀντικείμενο τῆς ἱστορικοποίησης τῆς ζωῆς τοῦ Ἰησοῦ εἶναι ἡ αἰωνιοποίηση τῆς Ἱστορίας καί ἡ ἱστοριοποίηση τοῦ Αἰωνίου.

.......................................................................................................

 

Κυριακή Η΄ Ματθαίου (3/8/2014). "...μεμέρισται ὁ Χριστός; μὴ Παῦλος ἐσταυρώθη  ὑπὲρ ὑμῶν; ἢ εἰς τὸ ὄνομα Παύλου ἐβαπτίσθητε;" (Α΄ Κορ. 1, 13)
       "Ἔχει διαιρεθεῖ ὁ Χριστός; Μήπως σταυρώθηκε γιὰ σᾶς ἢ στὸ ὄνομα τοῦ Παύλου βαφτιστήκατε;
 Ὁ ἀπ. Παῦλος γιὰ νὰ σταματήσει τὰ σχίσματα καὶ τὶς ἔριδες στὴν ἐκκλησία τῆς Κορίνθου, τοὺς λέει κάτι πολὺ σημαντικό. Ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ἀδιαίρετος, Κατ’ ἐπέκταση, ἀδιαίρετη εἶναι καὶ ἡ Ἐκκλησία Του. Εἶναι ὁ μόνος διὰ τοῦ ὁποίου θὰ λάβουμε τὴ σωτηρία, Δυστυχῶς, οἱ ἀνθρώπινες ἀδυναμίες ὁδήγησαν χριστιανοὺς στὸ νὰ διαιροῦνται σὲ ὁμάδες, καὶ νὰ ὑπερτονίζουν τὸν ἀρχηγό τους. Γι’ αὐτό, ὁ Παῦλος θυμίζει, (καὶ σήμερα) ὅτι βαπτιστήκαμε στὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος σταυρώθηκε γιὰ μᾶς, καὶ ὄχι στὸ ὄνομα τοῦ κάθε λειτουργοῦ ποὺ παρεξηγεῖ τὸ ρόλο του καὶ παρακινεῖ τοὺς ποιμενόμενους ὑπ’ αὐτόν, νὰ τοῦ δέιχνουν ὁλοκληρωτικὴ ἀφοσίωση καὶ ὑπακοή." (https://www.facebook.com/Apokalipsis999)

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το


Συνδεθείτε

Άλμπουμ - Κατηγορίες